Kris Peeters, lijsttrekker voor CD&V bij de gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen, wil dat de stad enkele van haar huur- en koopwoningen exclusief reserveert voor jongeren tot 32 jaar. Hij wil ook belastingvoordelen invoeren voor alleenstaanden.
28 maart 2018

 

CD&V organiseert op 28 maart om 19u in de Karel de Grote-Hogeschool in de Brusselstraat 45 in Antwerpen een ‘stadsatelier’ over samenleven in de stad. “We nodigen enkele experts uit en gaan in discussie met de aanwezigen. Ook niet-leden van CD&V zijn welkom”, zegt Kris Peeters.

 

“De basis van de discussie is een tekst die onze partij heeft opgesteld, waarin we voorstellen doen om het samenleven in Antwerpen te bevorderen. Op basis van de discussie in de Karel de Grote-Hogeschool kunnen we daaraan nog aanpassingen doen. Maar deze tekst is wel het vertrekpunt voor onze visie op de samenleving in Antwerpen.”

 

In de tekst staat dat u onder meer het woonbeleid in de stad Antwerpen grondig wil veranderen.

 

Kris Peeters: De vraag naar woningen in Antwerpen is groter dan het aanbod. Daardoor kunnen eigenaars kiezen aan wie ze hun woning verkopen of verhuren. Door die keuzevrijheid geven ze doorgaans de voorkeur aan kandidaten met een hoger inkomen en van autochtone herkomst. We moeten ervoor zorgen dat andere kandidaten ook een goede woning vinden.

 

Hoe wilt u dat precies doen?

 

Er moeten meer sociale woningen komen. In buurten waar het aandeel van sociale woningen minder is dan 9%, moet dat aandeel worden verhoogd. We willen daarnaast ook inzetten op betaalbaar wonen, zonder dat het per definitie om sociale woningen gaat. Ons voorstel is om leeftijdsgrenzen voor huurders en kopers in te voeren voor sommige woontorens die eigendom zijn van de stad. We kunnen bijvoorbeeld bepaalde woningen vrijhouden voor jongeren die maximaal 32 zijn. Zo zorgen we ervoor dat die groep, die meestal nog geen hoog inkomen heeft, ook aan een betaalbare woning geraakt.

 

Dat klinkt als leeftijdsdiscriminatie. Is dat wel wettelijk?

 

Ja. In Hasselt past het stadsbestuur deze maatregel bij een nieuwe woontoren al toe. Daar was commotie over, maar het systeem is juridisch overeind gebleven.

 

Door extra woningen voor jongeren te creëren, pakt u de discriminatie op basis van afkomst niet aan.

 

Neen, maar we willen ook een actieplan voor racisme- en discriminatiebestrijding opstellen. Er moet een centraal stedelijk meldpunt komen waar mensen naar kunnen bellen als ze zich gediscrimineerd voelen. Het meldpunt kan de klacht dan doorsturen naar de juiste instantie, bijvoorbeeld de sociale inspectie of het gelijkekansencentrum Unia.

 

We willen ook dat de stad Antwerpen in haar overheidsopdrachten discriminatie uitsluit. Dat kan bijvoorbeeld door alle aannemers, leveranciers en dienstverleners die opdrachten voor de stad uitvoeren, een charter te laten ondertekenen waarin ze de verbintenis aangaan om niet te discrimineren op de werkvloer.

 

Mensen van allochtone afkomst moeten ook zelf moeite doen om zich te integreren.

 

Ja, maar het stadsbestuur moet mensen en gemeenschappen nu net verbinden in plaats van ze te verdelen. Dat gaat alleen maar als we met elkaar in dialoog gaan en elkaar met respect behandelen. Moslims voelen zich vandaag in Antwerpen onvoldoende gewaardeerd. Soms voelen ze zich zelfs ronduit ongewenst. Terwijl er in hun cultuur ook veel positieve elementen onderbelicht blijven. We moeten begrijpen dat Antwerpen een superdiverse stad is. Van alle Antwerpenaren die jonger zijn dan 9 is 74% van allochtone origine. In elke leeftijdscategorie onder de 50 vormen mensen van allochtone origine in Antwerpen de meerderheid.

 

Ons onderwijs is een uitstekende plaats om spontaan met die diversiteit om te gaan. We moeten racisme en discriminatie bespreekbaar maken op school, met aandacht voor de verregaande maatschappelijke gevolgen en voor de geschiedenis. Daarom is het zo belangrijk dat kinderen effectief naar school gaan. We willen in Antwerpen een beleid voeren waarbij kleuters maximaal deelnemen aan het onderwijs. Ons streefdoel is dat ze minstens drie halve dagen per week in de school aanwezig zijn.

 

Moet er in Antwerpen één grote moskee komen?

 

Neen, want daar is in de moslimgemeenschap geen vraag naar. We willen wel kleinere moskeeën erkennen en subsidiëren als ze zich aan de regels houden. Door die erkenning hebben we controle over wat er in die moskeeën wordt gezegd. We willen ook dat moskeeën in Antwerpen niet meer vanuit het buitenland worden gefinancierd.

 

Dus Turkije mag zijn imams in Antwerpen niet meer betalen?

 

We gaan dat verder bespreken, maar onze basishouding is dat moskeeën niet meer afhankelijk mogen zijn van geld en invloed van andere landen.

 

Er is nog een ander soort discriminatie: die van de alleenstaanden. Zij betalen meer belastingen dan gezinnen.

 

Ook dat gaan we aanpakken. We beginnen met de waterfactuur. De vaste vergoeding die drinkwatermaatschappij Water-Link oplegt, mag alleen nog worden bepaald door het aantal bewoners van een woning, met vrijstelling van kinderen die ten laste zijn. Daardoor betaalt een alleenstaande minder dan een koppel. We willen alleenstaanden ook een jaarlijkse korting van gemiddeld 100 euro geven op de gemeentebelasting. Hoe lager het inkomen, hoe hoger de korting.

 

Tot slot willen we aan alleenstaande ouders een toelage geven om hun kind tot de leeftijd van 12 jaar naar de naschoolse kinderopvang te sturen, waar het kind bijvoorbeeld wordt geholpen met zijn huiswerk. Dat is broodnodig, want kinderen die opgroeien in eenoudergezinnen lopen statistisch gezien het grootste risico op armoede.

 

christof willocx 

Bron: Gazet van Antwerpen, editie Metropool/Stad. Woensdag 28 maart, pagina 6. ©Concentra: Alle rechten voorbehouden.